هاوکارییەکەت تەنها کلیک کردنە سەر ئەو سموولانەیە، تا ئەم بابەتە بگات بە هاوڕێکانت

سەید قوتب لە تەفسیری ئەو ئایەتە: ‏‎-: ‎‏﴿ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْأِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ ‏هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴾ التوبة: 111 بە حەماسەتەوە و بە توندڕەوییەوە، بە قەولی مەلا مەعاز، دەڵێت:‏

‎ ‎‏[دەقێکی ترسناکە! هەقیقەتی پەیوەندی ئیمانداران و خوا، هەروەها هەقیقەتی ئەو بەیعەتەی کە بە موسڵمان بوونیان ‏داویانە بەخوا بە درێژایی ژیاندا ئاشکرا دەکات، ئەوەی ئەو بەیعەتەی دا و جێبەجێی کرد ئەوە ئیمانداری هەقیقییە و وەسفی ‏ئیمانداری بەسەردا جێبەجێ دەبێت، و هەقیقەتی ئیمانی لێوە ڕەنگ دەداتەوە، دەنا هەر قسەیەکی ڕووتە ئیمانی پێویستی بە ‏سەلماندن ولێکۆڵینەوەیە!‏
‏ “إنَّه نصٌّ رهيب! إنَّه يكشف عن حقيقةِ العَلاقة التي تربط المؤمنين بالله، وعن حقيقة البَيْعة التي أعطوها بإسلامهم طوالَ ‏
الحياة، فمَن بايع هذه البيعةَ، ووفَّى بها فهو المؤمِن الحق، الذي ينطبق عليه وصف (المؤمِن)، وتتمثَّل فيه حقيقةُ الإيمان، وإلاَّ ‏فهي دعوى تحتاج إلى التصديق والتحقيق‎.‎
حقيقةُ هذه البيعة – أو هذه المبايعة كما سمَّاها الله كرمًا منه، وفضلاً وسماحة -: أنَّ الله – سبحانه – قد استخلصَ لنفسه أنفُسَ ‏المؤمنين وأموالَهم؛ فلم يَعُدْ لهم منها شيء، لم يعد لهم أن يَسْتَبْقوا منها بقيَّة لا يُنفقونها في سبيله، لم يعدْ لهم خيار في أن يبذلوا ‏أو يُمسِكوا، كلا، إنَّها صفقةٌ مشتراة، لشاريها أن يتصرَّف بها كما يشاء، وَفْقَ ما يفرض، ووفق ما يُحدِّد، وليس للبائع فيها مِن ‏شيءٍ سوى أن يمضيَ في الطريق المرسوم، لا يتلفَّت ولا يتخيَّر، ولا يُناقش ولا يجادل، ولا يقول إلاَّ الطاعة، والعمل ‏والاستسلام، والثمن: هو الجنَّة، والطريق‎: ‎هو الجِهاد والقتل والقتال، والنهاية: هي النصر أو الاستشهاد‎.‎
‎ ‎هەقیقەتی ئەو بەیعەتە یان ئەو کڕین و فرۆشتنە [مبایعة] وەك خودا ناوی ناوە بە کەرەم و فەزڵ و سەماحەتی خۆی! ‏بریتیە: خوای تەعالا نەفس و ماڵی ئیمانداری بۆخۆی داناوە، و هیچی ئیماندارانی تێدا نەماوەتەوە، ناتوانن تۆزێکیشی ‏بهێڵنەوە و سەرفی نەکەن لە پێناو خوادا، هیچی تر لە دەست خۆیان نییە سەرفی بکەن و خەرجی کەن یان بیگرنەوە، نەخێر ‏ناتوانن، ئەوە سەفقەیەکی کڕاوە، و کڕیارەکە بۆی هەیە چۆنی بوێت وا بەرخوردی لەگەڵ بکات بەو شێوەیەی ‏دەیەوێت. فرۆشیاریش هیچی بەدەستەوە نییە تەنها ڕۆیشتن نەبێت بەو ڕێگایەی بۆی نەخشە کێشراوە! بۆی نییە نە ئاوڕ ‏بداتەوە، نە هەڵبژیرێ، نە گفتوگۆ بکات، نە موجادەلە بکات، نابێت لە ملکەچی و کارکردن و خۆ بەدەستەوەدان زیاتر هیچ ‏شتێکیتر بنوێنێت، نرخەکەشی: بەهەشتە، و ڕێگاکەشی جیهاد و کوشتن و کوشتارە، و کۆتاییەکەشی: یان سەرکەوتنە یان ‏شەهیدبوونە!‏
ئینجا سەید قوتب پلەیەکیتریش لە نرخی مرۆڤی ئیماندار دادەبەزێنێت کاتێ دەڵێت: ئەوەی بەیعەتی لەسەر ئەوە کرد، ئەوەی ‏ئیمزای لەسەر ئەو سەفقەیە کرد. بە نرخەکەی ڕازی بوو، وجێبەجێی کرد، ئەوە ئیماندارە، ئیمانداران خودا لێی کڕیون و ‏ئەوانیش فرۆشتیان، لە ڕەحمەتی خواوەیە کە نرخێکی بۆ ئەو سەفقەیە داناوە، دەنا خۆی پێدەری نەفس و ماڵە، خۆی ‏خاوەنی ژیان و ماڵە، بەڵام ڕیزی لە ئادەمیزاد ناوە بەوەی کردویەتی بە داواکراو، ڕیزی لێناوە بەوەی ڕێگای داوە ‏گرێبەست بکات و ئیمزای بکات – هەتا لەگەڵ خواشدا!- ڕیزی لێناوە کە پابەندی کردوە بە گرێبەست و پەیمانەکانی، ‏بەجێهێنانیشی کردۆتە پێوەری کەرامەتی ئینسانیەتی، پەیمان شکاندیشی کردۆتە پێوەری ڕۆچوونی بۆ جیهانی چوارپێ ‏وئاژەڵان، نەگریسترین ئاژەڵ: ﴿ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‏‎* ‎الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ ‏فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لا يَتَّقُونَ ﴾ ‏‎[‎الأنفال: 55-56] ‏
مَن بايع على هذا، مَن أمضَى عقدَ الصفقة، من ارتضى الثمنَ ووفَّى، فهو المؤمِن، فالمؤمنون هم الذين اشترى الله منهم ‏فباعوا، ومِن رحمة الله أن جعَل للصفقة ثمنًا، وإلاَّ فهو واهب الأنفُسِ والأموال، وهو مالك الأنفس والأموال، ولكنَّه كرَّم هذا ‏الإنسانَ فجعله مريدًا؛ وكرَّمه فجعل له أن يعقدَ العقود ويُمضيَها – حتى مع الله‎ – ‎وكرَّمه فقيَّده بعقوده وعهوده، وجعل وفاءَه ‏بها مقياسَ إنسانيته الكريمة؛ ونقضه لها هو مقياس ارتكاسِه إلى عالَم البهيمة: شر البهيمة ﴿ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا ‏فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‏‎* ‎الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لا يَتَّقُونَ ﴾ ‏‎[‎الأنفال: 55-56]‏
ئینجا سەید قوتب سەرکۆنەی موسڵمانان دەکات کە جیهاد ناکەن و ناکوژن و ناکوژرێن لە ڕۆژهەڵات و ڕۆژئاوا! ئێستا ‏ئەگەر زیندوو با دەیزانی ئاواتەکەی جێبەجێ بووە، چونکە بەس جەمسەری بەستەڵەکی باشور و باکوور ماوە موسڵمانان ‏‏[جیهاد] ی تێدا نەکەن، مرحی:‏
بەیعەتێکی مەترسیدارە –بێ گومان- بەڵام لە ملی هەموو ئیماندارێکە توانای بەسەردا بشکێت، لەسەری لاناکەوێت تەنها بە ‏کەوتنی ئیمانی نەبێت، ترسناکییەکەشی لەوەدایە کە لە ساتی نووسینی ئەو وشانە هەستی پێدەکەم: ‏‎‎‏﴿ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ ‏الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ﴾ ‏‎[‎التوبة: 111] خودایە هاریکارمان بە، ‏گرێبەستێکی ڕەهیبە، ئەوانەی خۆیان ناو ناوە [موسڵمان] لە ڕۆژهەڵات و ڕۆژئاوا، دانیشتوون و جیهاد ناکەن بۆ ‏بەجێهێنانی ئولوهیەتی و خوداوەندی خودا لەسەر زەویدا، و دەرکردنی ئەو تاغوتانەی مافی پەروەردگاریەتی و ‏تایبەتمەندیەکانیان لە ژیانی بەندەکان زەوت کردوە، و نە دەکوژن و نە دەکوژرێن، نە جیهادێکیش دەکەن کەمتر لە کوشتن ‏و کوشتار!‏
وإنَّها لَبَيْعة رهيبة – بلا شكٍّ‎ – ‎ولكنَّها في عنق كلِّ مؤمن قادر عليها، لا تسقط عنه إلاَّ بسقوط إيمانه، ومن هنا تلك الرَّهْبة التي ‏أستشعرها اللحظة وأنا أخطُّ هذه الكلمات‎: ‎‏﴿ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ﴾ ‏‎[‎التوبة: 111]، عونَك اللهمّ، فإنَّ العقد رهيب، وهؤلاء الذين يزعمون أنفسهم “مسلمين” في مشارِق ‏الأرض ومغاربها، قاعدون لا يُجاهدون لتقريرِ ألوهيةِ الله في الأرْض، وطرْد الطواغيت الغاصبة لحقوقِ الربوبيَّة ‏وخصائصها في حياة العباد، ولا يَقتلون، ولا يُقتلون، ولا يُجاهدون جهادًا ما دون القَتْل والقِتال‎.‎
وەک بڵێی تەنها ئامانجی ژیان ئەوەیە بکوژیت و بکوژرێیت تا هەموو زەوی دەخەیتە ژێر ڕکێڤی الوهیەتی خوا، داعشیش ‏خاوەنی ئەو ڕوئیایەیە بۆیە لە ئێستاوە نەخشەی هەموو جیهانیان ڕەشکردۆتەوە و دابەشیان کردۆتە سەر ویلایەتەکانیان!‏

هاوکارییەکەت تەنها کلیک کردنە سەر ئەو سموولانەیە، تا ئەم بابەتە بگات بە هاوڕێکانت