Pshko-Necmedin

ئه‌و نامانه‌ی به‌ که‌س ناگه‌ن .. پشکۆ نەجمەدین

سمبولی تۆڕە کۆمەڵایەتیەکان کلیک بکەو، ئەم بابەتە بنێرە بۆ بەشی خۆت یان هاوڕێکانت

1

به‌ بۆنی باران ده‌ینووسیت،

له‌ تاڤگه‌ی گڕدا ده‌یکه‌یته‌ نوشته‌ و به‌ باڵی سپیی

هه‌وری ده‌سپێریت ..

پزیشکێ له‌ هومێد بنێره‌،

تا چرای دڵم داگیرسێ،

چاوه‌کانی چاوه‌ڕوانی ڕوون ببنه‌وه !.

2

به‌ زمانی ته‌رزه‌ ده‌ینووسێت ..

نه‌ گه‌ڵا لێی حاڵیی ده‌بێ

نه‌ گوڵ ده‌توانێ راڤه‌ی کات،

خۆر نایهێنێ و گیرفانه‌کانی مانگ خاڵیی،

ده‌سته‌کانی سه‌با له‌رزۆک

له‌ خه‌وندا ده‌یخوێنییه‌وه ..

”هروژمی شه‌تاوی خوێنه‌ له‌ لوتکه‌وه‌،

هاکا پێده‌شتی پێخوست کرد !

لاقه‌کانم به‌ ڕه‌نگی ترس و دوودڵی،

دڵه‌ڕاو‌کێ باڵی دڵمی ته‌نیوه‌،

مژێکی مۆر بۆته‌ تارای بینینم !

نه‌ تیشکێ دێت و رۆحی ده‌یجوورم نوورپرژێن بکات،

نه‌ رووبارێکیش ده‌بێته‌ په‌رژین

بۆ ئاگربڕی خه‌رمانی عومرم،

جه‌سته‌م ده‌سووتێ و تاریکییش

تک تک

ده‌تکێته‌ گیانم،

له‌ خه‌راباتی ماڵی زه‌ینمدا،

ڕووخسارێک نییه‌ پێی ئاشنا بم .

له‌ دواهه‌ورازی سه‌فه‌ری شه‌وی له‌خۆگه‌ڕانما،

چریسکه‌ی هومێد چۆڕایه‌ چاڵی ڕه‌شبینی و پوچیی .

بزنه‌ڕێیه‌ک بوو ڕێبازی ئه‌شق،

پێچامیه‌ ماهێک هه‌زاربه‌هه‌زار،

نه‌گه‌یشتمه‌ زنار،

تا بتوێمه‌وه‌ و

ده‌مه‌وبه‌یانێک له‌ نێو نیگاتا

ببم به‌ گزنگ،

یان ئێوارانێک به‌ زه‌رده‌په‌ڕ و

به‌سه‌ر باڵاتا به‌ خوڕ ببارم .

تۆ مه‌ترسێ و بفڕه‌ له‌پی ئه‌ستێره‌یه‌ک،

با له‌ وه‌رزی پێچانه‌وه‌ی به‌هاری ئه‌م بناره‌دا،

له‌ بڵێسه‌ی نواڵێکدا نه‌بیه‌ قه‌قنه‌س !

با له‌ دڵه‌ڕاوکێی شاردا مرواریی دڵت نه‌ڕووشێت،

بۆ چاوانی چۆڕه‌بڕبووی له‌ته‌شاخێک

نه‌بیته‌ زه‌نگیانه‌ی فرمێسک .

زریانی لم له‌ زمانی ئه‌شق ناگات،

با له‌ زمانه‌ی کڵپه‌یدا نه‌توێیته‌وه .”

3

له‌سه‌ر لێوی که‌نار به‌ زمانی زووخاو ده‌ینووسیت،

به‌ ده‌زووی ئاخ ده‌یپێچیت و شه‌پۆل ده‌یبا .

 .”خه‌ونێ بوو ئه‌ستێره‌، فڕینیش نه‌یگه‌یشتێ

نیشتنه‌وه‌، پایزه‌بارانی مه‌رگێکه‌،

ئێواران هه‌رزاڵه‌ی ئاره‌زووم ته‌ڕ ده‌کا .

بایه‌که‌ نیشتنه‌وه .

له‌ سارای بێسروه‌ی خۆزگه‌دا،

ئه‌م شڕه‌تاوڵی داڵده‌یه‌م ده‌ڕفێنێ .

چناری ده‌م ڕۆخی چۆمێکم،

ڕیشکم له‌ ڕیشه‌ی قوڵایی ئاڵاوه‌ و

سه‌رته‌رزم ده‌له‌رزێ .

له‌ وه‌رزی زریان و ڕه‌هێڵه‌ی شمشێر و

هه‌ره‌سی مێژوودا ده‌ترسێم .

له‌ واده‌ی ناواده‌ی سه‌فه‌ر و

له‌ سه‌مای به‌له‌می سه‌رپه‌نجه‌ی

شه‌پۆلی سه‌رشێت و بێئه‌زموون ده‌ترسێم؛

ده‌ترسێم بمبه‌ن و له‌ نێوان مردن و ژیاندا بمنێژن..

نه‌هێڵن نه‌ په‌لکی شه‌وبۆیه‌ک بکه‌مه‌ میحرابی هه‌ناسه‌ و

نه‌ ڕه‌نگی پاییزیش بپۆشم ” .

4

به‌ ڕه‌نگی مه‌رگ ، له‌سه‌ر سنگی قرچاوی لم ده‌ینووسیت و

سێبه‌ری گیانکێشان ده‌یڕفێنێ ..

”ئه‌‌مشه‌و، جه‌سته‌ی ته‌زیوی بیابان ، گه‌رمیی هه‌موو ده‌نگه‌کان ده‌خواته‌وه‌،

ئه‌مشه‌و، هه‌موو شته‌کان له‌ کۆتاییه‌کانی بووندا . ون ده‌بن

هه‌موو پیرۆزییه‌کانی من و تۆش ” .

5

به‌ خوێنی شمشێر، له‌ بنی پۆستاڵ ده‌نووسرێت،

ده‌بێته‌ .. عار به‌ نێوچاوی بیابانه‌وه‌ و لافاوی نوح نایسڕێته‌وه

”ئه‌مشه‌و له‌ژێر ئاسمانی بێئه‌ستێره‌دا، سه‌گه‌کانـمان به‌ مێژوو سپاردن

نمه‌بارانێکیش نه‌باری .”