محەمەد هەریری: ڕوحی جەنگاوەریی لە لای زانایانی ئومەت. ئیسلام وەك ئاینێکی جەنگاوەر. بەشی پێنجەم.

سمبولی تۆڕە کۆمەڵایەتیەکان کلیک بکەو، ئەم بابەتە بنێرە بۆ بەشی خۆت یان هاوڕێکانت

سەید قوتب لە تەفسیری ئەو ئایەتە: ‏‎-: ‎‏﴿ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْأِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ ‏هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴾ التوبة: 111 بە حەماسەتەوە و بە توندڕەوییەوە، بە قەولی مەلا مەعاز، دەڵێت:‏

‎ ‎‏[دەقێکی ترسناکە! هەقیقەتی پەیوەندی ئیمانداران و خوا، هەروەها هەقیقەتی ئەو بەیعەتەی کە بە موسڵمان بوونیان ‏داویانە بەخوا بە درێژایی ژیاندا ئاشکرا دەکات، ئەوەی ئەو بەیعەتەی دا و جێبەجێی کرد ئەوە ئیمانداری هەقیقییە و وەسفی ‏ئیمانداری بەسەردا جێبەجێ دەبێت، و هەقیقەتی ئیمانی لێوە ڕەنگ دەداتەوە، دەنا هەر قسەیەکی ڕووتە ئیمانی پێویستی بە ‏سەلماندن ولێکۆڵینەوەیە!‏
‏ “إنَّه نصٌّ رهيب! إنَّه يكشف عن حقيقةِ العَلاقة التي تربط المؤمنين بالله، وعن حقيقة البَيْعة التي أعطوها بإسلامهم طوالَ ‏
الحياة، فمَن بايع هذه البيعةَ، ووفَّى بها فهو المؤمِن الحق، الذي ينطبق عليه وصف (المؤمِن)، وتتمثَّل فيه حقيقةُ الإيمان، وإلاَّ ‏فهي دعوى تحتاج إلى التصديق والتحقيق‎.‎
حقيقةُ هذه البيعة – أو هذه المبايعة كما سمَّاها الله كرمًا منه، وفضلاً وسماحة -: أنَّ الله – سبحانه – قد استخلصَ لنفسه أنفُسَ ‏المؤمنين وأموالَهم؛ فلم يَعُدْ لهم منها شيء، لم يعد لهم أن يَسْتَبْقوا منها بقيَّة لا يُنفقونها في سبيله، لم يعدْ لهم خيار في أن يبذلوا ‏أو يُمسِكوا، كلا، إنَّها صفقةٌ مشتراة، لشاريها أن يتصرَّف بها كما يشاء، وَفْقَ ما يفرض، ووفق ما يُحدِّد، وليس للبائع فيها مِن ‏شيءٍ سوى أن يمضيَ في الطريق المرسوم، لا يتلفَّت ولا يتخيَّر، ولا يُناقش ولا يجادل، ولا يقول إلاَّ الطاعة، والعمل ‏والاستسلام، والثمن: هو الجنَّة، والطريق‎: ‎هو الجِهاد والقتل والقتال، والنهاية: هي النصر أو الاستشهاد‎.‎
‎ ‎هەقیقەتی ئەو بەیعەتە یان ئەو کڕین و فرۆشتنە [مبایعة] وەك خودا ناوی ناوە بە کەرەم و فەزڵ و سەماحەتی خۆی! ‏بریتیە: خوای تەعالا نەفس و ماڵی ئیمانداری بۆخۆی داناوە، و هیچی ئیماندارانی تێدا نەماوەتەوە، ناتوانن تۆزێکیشی ‏بهێڵنەوە و سەرفی نەکەن لە پێناو خوادا، هیچی تر لە دەست خۆیان نییە سەرفی بکەن و خەرجی کەن یان بیگرنەوە، نەخێر ‏ناتوانن، ئەوە سەفقەیەکی کڕاوە، و کڕیارەکە بۆی هەیە چۆنی بوێت وا بەرخوردی لەگەڵ بکات بەو شێوەیەی ‏دەیەوێت. فرۆشیاریش هیچی بەدەستەوە نییە تەنها ڕۆیشتن نەبێت بەو ڕێگایەی بۆی نەخشە کێشراوە! بۆی نییە نە ئاوڕ ‏بداتەوە، نە هەڵبژیرێ، نە گفتوگۆ بکات، نە موجادەلە بکات، نابێت لە ملکەچی و کارکردن و خۆ بەدەستەوەدان زیاتر هیچ ‏شتێکیتر بنوێنێت، نرخەکەشی: بەهەشتە، و ڕێگاکەشی جیهاد و کوشتن و کوشتارە، و کۆتاییەکەشی: یان سەرکەوتنە یان ‏شەهیدبوونە!‏
ئینجا سەید قوتب پلەیەکیتریش لە نرخی مرۆڤی ئیماندار دادەبەزێنێت کاتێ دەڵێت: ئەوەی بەیعەتی لەسەر ئەوە کرد، ئەوەی ‏ئیمزای لەسەر ئەو سەفقەیە کرد. بە نرخەکەی ڕازی بوو، وجێبەجێی کرد، ئەوە ئیماندارە، ئیمانداران خودا لێی کڕیون و ‏ئەوانیش فرۆشتیان، لە ڕەحمەتی خواوەیە کە نرخێکی بۆ ئەو سەفقەیە داناوە، دەنا خۆی پێدەری نەفس و ماڵە، خۆی ‏خاوەنی ژیان و ماڵە، بەڵام ڕیزی لە ئادەمیزاد ناوە بەوەی کردویەتی بە داواکراو، ڕیزی لێناوە بەوەی ڕێگای داوە ‏گرێبەست بکات و ئیمزای بکات – هەتا لەگەڵ خواشدا!- ڕیزی لێناوە کە پابەندی کردوە بە گرێبەست و پەیمانەکانی، ‏بەجێهێنانیشی کردۆتە پێوەری کەرامەتی ئینسانیەتی، پەیمان شکاندیشی کردۆتە پێوەری ڕۆچوونی بۆ جیهانی چوارپێ ‏وئاژەڵان، نەگریسترین ئاژەڵ: ﴿ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‏‎* ‎الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ ‏فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لا يَتَّقُونَ ﴾ ‏‎[‎الأنفال: 55-56] ‏
مَن بايع على هذا، مَن أمضَى عقدَ الصفقة، من ارتضى الثمنَ ووفَّى، فهو المؤمِن، فالمؤمنون هم الذين اشترى الله منهم ‏فباعوا، ومِن رحمة الله أن جعَل للصفقة ثمنًا، وإلاَّ فهو واهب الأنفُسِ والأموال، وهو مالك الأنفس والأموال، ولكنَّه كرَّم هذا ‏الإنسانَ فجعله مريدًا؛ وكرَّمه فجعل له أن يعقدَ العقود ويُمضيَها – حتى مع الله‎ – ‎وكرَّمه فقيَّده بعقوده وعهوده، وجعل وفاءَه ‏بها مقياسَ إنسانيته الكريمة؛ ونقضه لها هو مقياس ارتكاسِه إلى عالَم البهيمة: شر البهيمة ﴿ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا ‏فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‏‎* ‎الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لا يَتَّقُونَ ﴾ ‏‎[‎الأنفال: 55-56]‏
ئینجا سەید قوتب سەرکۆنەی موسڵمانان دەکات کە جیهاد ناکەن و ناکوژن و ناکوژرێن لە ڕۆژهەڵات و ڕۆژئاوا! ئێستا ‏ئەگەر زیندوو با دەیزانی ئاواتەکەی جێبەجێ بووە، چونکە بەس جەمسەری بەستەڵەکی باشور و باکوور ماوە موسڵمانان ‏‏[جیهاد] ی تێدا نەکەن، مرحی:‏
بەیعەتێکی مەترسیدارە –بێ گومان- بەڵام لە ملی هەموو ئیماندارێکە توانای بەسەردا بشکێت، لەسەری لاناکەوێت تەنها بە ‏کەوتنی ئیمانی نەبێت، ترسناکییەکەشی لەوەدایە کە لە ساتی نووسینی ئەو وشانە هەستی پێدەکەم: ‏‎‎‏﴿ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ ‏الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ﴾ ‏‎[‎التوبة: 111] خودایە هاریکارمان بە، ‏گرێبەستێکی ڕەهیبە، ئەوانەی خۆیان ناو ناوە [موسڵمان] لە ڕۆژهەڵات و ڕۆژئاوا، دانیشتوون و جیهاد ناکەن بۆ ‏بەجێهێنانی ئولوهیەتی و خوداوەندی خودا لەسەر زەویدا، و دەرکردنی ئەو تاغوتانەی مافی پەروەردگاریەتی و ‏تایبەتمەندیەکانیان لە ژیانی بەندەکان زەوت کردوە، و نە دەکوژن و نە دەکوژرێن، نە جیهادێکیش دەکەن کەمتر لە کوشتن ‏و کوشتار!‏
وإنَّها لَبَيْعة رهيبة – بلا شكٍّ‎ – ‎ولكنَّها في عنق كلِّ مؤمن قادر عليها، لا تسقط عنه إلاَّ بسقوط إيمانه، ومن هنا تلك الرَّهْبة التي ‏أستشعرها اللحظة وأنا أخطُّ هذه الكلمات‎: ‎‏﴿ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ﴾ ‏‎[‎التوبة: 111]، عونَك اللهمّ، فإنَّ العقد رهيب، وهؤلاء الذين يزعمون أنفسهم “مسلمين” في مشارِق ‏الأرض ومغاربها، قاعدون لا يُجاهدون لتقريرِ ألوهيةِ الله في الأرْض، وطرْد الطواغيت الغاصبة لحقوقِ الربوبيَّة ‏وخصائصها في حياة العباد، ولا يَقتلون، ولا يُقتلون، ولا يُجاهدون جهادًا ما دون القَتْل والقِتال‎.‎
وەک بڵێی تەنها ئامانجی ژیان ئەوەیە بکوژیت و بکوژرێیت تا هەموو زەوی دەخەیتە ژێر ڕکێڤی الوهیەتی خوا، داعشیش ‏خاوەنی ئەو ڕوئیایەیە بۆیە لە ئێستاوە نەخشەی هەموو جیهانیان ڕەشکردۆتەوە و دابەشیان کردۆتە سەر ویلایەتەکانیان!‏