دوکتۆر حوسێن موحەممەد عەزیز: یادت بەخێر پێشه‌وای بێ ڕکه‌به‌ر!

سمبولی تۆڕە کۆمەڵایەتیەکان کلیک بکەو، ئەم بابەتە بنێرە بۆ بەشی خۆت یان هاوڕێکانت

چه‌ن ڕۆژێ بوو، بیرم له‌ ئه‌وه‌ ده‌کرده‌وه‌، له‌ یادی پێشه‌وای مه‌زنی بێ ڕکه‌به‌ردا، گوتارێکی درێژ بنووسم و بڵاویکه‌مه‌وه‌. به‌ڵام دواجار بڕیارمدا، زۆر به‌ کورتی یادیبکه‌مه‌وه‌. چونکه‌ هه‌رچی له‌ یادی ئه‌و کورده‌ مه‌زنه‌ ئازا و دڵسۆزه‌دا بنووسم، هێشتا ناتوانم، هه‌قی ته‌واوی خۆی بده‌می!
به‌ داخێکی گه‌وره‌ و گرانه‌وه‌، نه‌ نه‌ته‌وه‌ی کورد توانی، (72) ساڵ له‌مه‌وبه‌ر، گیانی پاکی پێشه‌وا، له‌ ده‌س په‌تی سێداره‌ی ده‌وڵه‌تی داگیرکه‌ری (ئێران) ڕزگارکا، نه‌ کۆمه‌ڵگه‌ی مرۆڤایه‌تیش، سرته‌وبۆڵه‌یه‌کیان له‌ ده‌م ده‌رچوو، ناڕه‌زایی خۆیان ده‌ربڕن و داوا له‌ ڕژێمی شاهێنشایی (ئێران) بکه‌ن، ئه‌و فرمانه‌ نادادپه‌روه‌رانه‌ دڕندانه‌یه‌ بووه‌ستێنن!
له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌شدا ده‌ڵێم: به‌ ڕاستی (قازیی)، پێشه‌وای بێ ڕکه‌به‌ر بوو. چونکه‌ ژیان و گیانی خۆی، له‌پێناوی ڕۆڵه‌کانی نه‌ته‌وه‌ و خاکی نیشتمانه‌که‌یدا به‌ختکرد. گه‌له‌که‌ی خۆی به‌جێ نه‌هێشت. به‌ خوێنی گه‌شی خۆی، به‌رنامه‌ و نه‌خشه‌ی خه‌باتی دواڕۆژی، بۆ ئه‌ندامانی پارته‌که‌ی و گه‌لی خۆرهه‌ڵاتی (کوردستان) کێشا. بۆیه‌ تا کوردێ بمێنێ، ناوی (قازیی) هه‌ر ده‌مێنێ!
ئه‌ی کوردینه‌ بزانن، پێشه‌وای بێ ڕکه‌به‌ر، له‌ دوا ساته‌کانی ژیانیدا، چی فه‌رمووه و چ ڕاسپارده‌یه‌کی پڕبایه‌خی بۆ به‌جێهێشتوون؟!
* له‌ ڕێی‌ خوادا، پشتی‌ یه‌كدی چۆڵمه‌كه‌ن‌ و یه‌كگرتووبن، دڵنیابن، ‌گه‌ر دوژمن هه‌نگوینتان ‌بداتێ، ‌ژاری تێکردووه‌!
* به‌ سوێنده‌ درۆ‌كانی دوژمن هه‌ڵ مه‌خه‌ڵه‌تێن. ‌گه‌ر هه‌زار جار سوێندتان بۆ بخۆن، ئامانجیان له‌نێوبردنتانه‌‌‌.
* باوه‌ڕبكه‌ن، چه‌ن جار داوام له‌ خوا كردووه،‌ ‌گه‌ر بمرم، به‌ شێوه‌یه‌ گیانم ده‌رچێ، كه‌‌ ڕووسووری‌ لای‌ خوا ‌و په‌یامبه‌ر ‌و نه‌ته‌وه‌كه‌م بم.
* ناپاکیی له‌ یه‌كدی مه‌كه‌ن‌‌. ‌
ئه‌مه‌ چه‌ن کۆپله‌یه‌ک بوو، له‌ ڕاسپارده‌ به‌رزه‌که‌ی ڕه‌وانشاد پێشه‌وای کورد، تکتک دڵسۆزیی و ئه‌مه‌ک و کوردپه‌روه‌ریی لێ ده‌تکێ!
هه‌زاران دروود بۆ گیانی پاکی قازیی نه‌مر، یاد و یادگاره‌کانی هه‌ر زیندووبن.
مردن و سه‌رشۆڕی، بۆ داگیرکه‌رانی (کوردستان