فەوزی ڕەمزی: گەلێک مێژووی خۆی نەزانێت، بێشک داهاتووی نادیاره!

ئێمەی کورد هەر خۆ بەختکردنێک و گیانفیداییەک بۆ داگیرکەرانمان بکەین هەر بە سووک سەیرکراوین و هەر وەک کۆیلە و ڕەعییەت مامەڵەیان لە تەکدا کردووین کەچی هەر دەست بەخەنجەر بۆ هەرا […]
بۆ ناردنی ئەم بابەتە بۆ سەر بەشی بەرێزت یان هاوڕێکانت لە تۆڕە کۆمەڵایەتییەکان، کلیک بکەرە سەر ئەو سمبولانە

ئێمەی کورد هەر خۆ بەختکردنێک و گیانفیداییەک بۆ داگیرکەرانمان بکەین هەر بە سووک سەیرکراوین و هەر وەک کۆیلە و ڕەعییەت مامەڵەیان لە تەکدا کردووین کەچی هەر دەست بەخەنجەر بۆ هەرا و گێچەڵ بەرامبەر یەکتر وەستاوین و سەنگەرمان لێکگرتووە….
ئێلی بەڵباس که له چوار هۆزی ” مەنگور، مامەش، پیران، باڵەک ” پێکهاتوون ، توانییان کەڵک له ئاڵۆزی نێوان ئێران و ڕووس و شڵەژانی ئەوکاتی ئازەربایجان وەربگرن و زوربەی ناوچەکانی خۆیان له ژێر دەستی کاربەدەستانی ئێران ( لەناو ئێمەدا زیاتر بە عەجەم ناودەبرێن ) دەربهێنن و تا نزیک قەڵای ورمێ پێشڕەوییان کرد.
عەباس میرزا حاکمی ئەو وەختی ئێران فەرمانی دەرکرد بۆ حاکمی ”ورمێ و مراغە” کە لەشکر کۆبکاتەوە و پەلاماریان بدات و تەمێیان بکات و دەستییان لێنەپارێزێت، هەندێ له کوردە بەکرێگیراوەکانی ( جاش ) زەرزا له شنۆ و شوکاک و شەمزینان خۆبەخشانە هاتنە مەیدان و بوونە پاڵپشت و یارمەتیدەرێکی زۆری لەشکرەی عەجەمیاندا و بوونە جاشێکی موخلیس ، زۆری ژمارەی شەڕکەرەکانی عەجەم و جاشە کوردەکانەوە ، ناچار شەڕکەرانی ئێلی بڵباس کە زۆر نەبەردانە دەجەنگان ، نەیتوانی بەرگەبگرن و تێکشکان( وەک دەڵێن زیاتر جاشە کوردەکان هەڵمەتبەر بوون و سینگیان دەنا بە گولـلەوە بۆ وەرگرتنی ئافەرین و پلەوپایەیەک لە عەجەمەکان).
به قسەی کەسێکی وەک میرزا ڕەشید به فرمانی بیگلەربەگ له بناری چیای قەندیل و له کەلـلەسەری پەڕێنراو و بڕاوی پیاو و لاوە کوژراوەکانی هۆزی بڵباس، له دوو جێگەی جیاجیا ”گردۆلکەیان ” درووست کرد و بانگبێژ له سەر ئەو دوو گردۆلکەیە ڕاوەستا و بانگی ئەڵاهوئەکبەری سەرکەوتنی بۆ هەمووان داوه.
دوای ئەم سەرکەوتنەی عەجەمەکان بەسەر هۆزی بلباسدا، سێ ڕۆژ جەژن و خۆشی له شاری ورمێ ڕادەگەیەنرێت، بیگلەربەگ بۆ دەسخۆشی له سوڵتانی زەرزا که لەم کوشتارە بێ وێنەیەدا هاوکاری عەجەمی کردبوو بۆ شنۆ ڕوێشت.
ئەوجا لە گەڕانەوەی بێگلەربەگدا ، سوڵتان بۆ خواحافیزی تا دەرەوەی شنۆ له گەڵی چووبوو، له و ڕێگەیەدا و لەناکاو گۆڕستانێکی بەرفراوان دەبینن و سەرنجی حسین قولی‌خانی ڕاکێشا که هیچ لە گۆڕستانی خێڵەکوردەکانی ئەو ناوچەیەی نەدەکرد و ڕووی کردە قاسم سوڵتانی و پرسی:
ئەو گۆڕستانه چییه؟ ئەویش هەر زۆر بێئاگا و زمانی سووتا و وتی: قوربان :
ئەوە گۆڕستانی کوژراوەکانی ” ئەفشاره ” که له تێهەڵچوونیان له گەڵ ئێلی زەرزادا له ساڵی( ۱۲۰٦ی ک) کوژراون. حسین قولی خان بەم وەڵامە هەر زۆر تێکدەچێت و دڵگران دەبێت و دەمووچاو بەیەکدا دەدات و یەکسەر فەرمان دەکات کە له سەر ئەم قسەیە بیگرن ( چونکە کەرامەتی عەجەمی شکاندووە ) و تەختەبەندی گرانیان خسته ملی و دەست و پێیان توند شەتەکداو بردیانه شاری ورمێ و ئەوجا بە دارو فەلاقەوە بەسترا و پاش دارکاری و لێدان و ئازار و ئەشکەنجەدانێکی زۆر سەخت، بریاری دا کە دەبێت ( سێ‌هەزار تومان ) جەزایش بدات ئەوجا بەرەڵا دەکرێت کە ئەو بڕە پارەیە لەو کات و سەردەمەدا بە هەموو کەس هەڵنەدەسووڕا. بەڵێ ئەمە نموونەیەکی زیندووە لە جاشایەتی و کە کورد خۆی بەردەوام دەیڵێت ” کە خزمەتکردنی بیگانە مایەی فەوتانە ” کەچی هەر وانەی لێ وەرناگرین و کێبەرکێمانە بۆ چوونە بەردەرگا هەڵتووتان تا لەتە نانێکمان بۆ هەڵدەن.

بۆ ناردنی ئەم بابەتە بۆ سەر بەشی بەرێزت یان هاوڕێکانت لە تۆڕە کۆمەڵایەتییەکان، کلیک بکەرە سەر ئەو سمبولانە
فەوزی ڕەمزی

ئەرشیڤی بەڕێز: فەوزی ڕەمزی